debbyryan:

you could say we’re 
avid travelsleepers
912
debbyryan:

hotlanta fersher

Ramazan bitti, bayram bitti, temmuz bitti. Tehlikenin farkında mısınız?

proudlyinsane:

complete panic in one screenshot
uyku-gereksiz:

asfiklaşskfasfkilfasşkialfkalsflkaisf

Tarih: 23 Haziran 1950 Cuma.Bir Ramazan günü.O gün Sultanahmet Camiinde bir canlılık,bir hareketlilik,tatlı bir telaş ve heyecan var. Caminin imamı Saadettin Kaynak 6 minarenin 16 şerefesine gür sesli birer müezzin yerleştirmişti.Herkes Cuma hazırlığı yapıyordu.Cemaatin bir kısmı camide yerini almış.Büyük çoğunluk ise caminin avlusundaydı.Ezan vakti girer girmez,ilk şerefeden yanık ve gür ses yükseldi:”Allahu ekber,Allahu ekber!” Bu ilk tekribi diğer şerefelerdeki müezzinler tekrar etti.Ezan cümleleri her şerefedeki müezzin tarafından farklı makamlarla okunarak yarım saat sürdü. Müezzinler tek merkezden emir almışlar gibi selatin camilerinden başta Yeni Cami,Beyazıt,Süleymaniye,Fatih camileri olmak üzere tekbir sesi bütün minarelerden aynı anda yükseliyordu. “Allahu ekber” nidasını kim duyduysa kendini tutamıyor,hıçkırıklara boğuluyor,gözyaşları sel oluyordu.Tekbirler ve ezan sesi milleti kendinden geçirmiş,iliklerine işlemişti.Herkeste bir bayram coşkusu vardı.Camiye girmiyorlar,gökkubbeyi doldurarak tekbir nidalarını yudumlayarak içiyorlar,doyasıya dinlemek istiyorlardı. Çünkü 18 Temmuz 1932’den o güne kadar 18 yıl boyunda “Allahu ekber” tekbiri ile başlayan ezan “Tanrı uludur”şekline çevrilmiş,Minarelerde okutturulmuştu.Milletin kalbi ve ruhu esir edilmişti.

waterlamis:

waterlamis:

Alıntıdır.

Tek Partili Dönemin Partiktörü CHP.